Bloedverlies / miskraam

Algemeen
Bloedverlies in de eerste maanden van de zwangerschap is meestal onschuldig en kan verschillende oorzaken hebben. In minder dan de helft van het aantal keren dat er bloedverlies optreedt in het begin van de zwangerschap is er sprake van een miskraam. Het bloedverlies stopt dan ook vaak vanzelf.

Oorzaken van vaginaal bloedverlies in het begin van de zwangerschap
Een veel voorkomende en onschuldige oorzaak van bloedverlies vroeg in de zwangerschap is de innestelling van de bevruchte eicel in de baarmoeder.
Ook kunnen afwijkingen aan de baarmoedermond, zoals een poliep of een ontsteking (bijv Chlamydia) leiden tot bloedverlies zonder dat dit de zwangerschap beinvloedt. Deze vorm van bloedverlies treedt nogal eens op na gemeenschap of na (harde) ontlasting en is gemakkelijk te behandelen.
Een zeldzame oorzaak is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. De innestelling van de eicel is dan niet in de baarmoeder maar buiten de baarmoeder. Dit gaat vaak gepaard met hevige buikpijn.
Slechts in de helft van de gevallen is er sprake van een miskraam.

Verschijnselen bij een dreigende miskraam
Zwangerschapsverschijnselen zoals gespannen borsten en ochtendmisselijkheid nemen soms af vlak voor een miskraam. Vaginaal bloedverlies en wat menstruatieachtige pijn kunnen een eerste teken zijn een dreigende miskraam. Bij de helft van de vrouwen met bloedverlies is er gelukkig niets mis en verloopt de zwangerschap zonder problemen.

Miskraam
Een miskraam is het verlies van een vroege zwangerschap. Er zijn verschillende vormen van miskramen te onderscheiden, afhankelijk van het stadium van de zwangerschap waarin de miskraam is opgetreden.
Bij een zeer vroege miskraam is de groei al vroeg in de zwangerschap gestopt en is er geen embryo ontwikkeld. Op de echo is dan alleen een vruchtzak zichtbaar.
Bij een iets latere miskraam is de groei verder gekomen en een embryo zichtbaar. Het embryo heeft echter geen hartactie en is meestal kleiner dan de zwangerschapsduur aangeeft.
Deze vormen van een miskraam kunnen onopgemerkt verlopen.
Wanneer er krampende pijn ontstaat, wat lijkt op een weeënachtige pijn en er is helderrood bloedverlies, met stolsels is de kans dat de zwangerschap in een miskraam eindigt, zeer groot. Wanneer het zwangerschapsweefsel volledig uit de baarmoeder is gedreven, verdwijnt de pijn en stopt het bloedverlies. Een miskraam kan niet worden tegengehouden of worden voorkomen.

De oorzaak van een miskraam is bijna altijd een afwijkingen in de chromosomen die toevallig is onstaan bij de bevruchting van de eicel. Dit leidt tot een stoornis in de aanleg van de zwangerschap waardoor deze niet verder kan groeien en wordt afgestoten.

Kans op een miskraam
Een miskraam komt betrekkelijk vaak voor. Bij tenminste 1 op de 10 zwangerschappen treedt een miskraam op. De kans op een miskraam neemt toe met de leeftijd. Een keer een miskraam betekent meestal geen verhoogde kans bij een volgende zwangerschap op een nieuwe miskraam.

Wat als een miskraam is vastgesteld?
Wanneer een miskraam is vastgesteld en je hebt nog geen bloedverlies, kan je kiezen tussen afwachten op een spontaan beloop of het laten weghalen van het zwangerschapsweefsel via een curettage. Dit zullen wij met je bespreken.

Wanneer bellen? (06-46272220)

  • hevig bloedverlies: langdurig en meer dan een gewone menstruatie. Bij klachten als sterretjes zien en flauwvallen, moet je ook bellen
  • aanhoudende klachten: wanneer de buikpijn eerder pijnlijker wordt dan minder pijnlijk en ook het bloedverlies blijft aanhouden, kan het zijn dat de miskraam incompleet is.
  • bij een temperatuur 38,0 graden of hoger
  • bij ongerustheid en/of vragen

Na de miskraam

Het lichamelijk herstel na een spontane miskraam of een curettage is meestal vlot. Gedurende 1 tot 2 weken bestaat er vaak nog wat bloedverlies en/of bruine afscheiding. De volgende menstruatie verschijnt na ongeveer 4-6 weken. Veel vrouwen (en ook hun partner) maken psychisch een moeilijk tijd door. Schuldgevoelens, verdriet, ongeloof, boosheid en een gevoel van leegte zijn veelvoorkomende emoties na een miskraam. De verwerking van een miskraam verschilt voor iedereen en daarmee dus ook hoe lang het duurt voordat je de miskraam een plekje hebt kunnen geven.
Wanneer jullie aan een nieuwe zwangerschap toe zijn en je bent zwanger, dan zullen wij eerder een echo met je afspreken, namelijk rond de 7-8 weken.

Het verlies van je zwangerschap heeft ook emotioneel impact

Veel vrouwen hebben na het verlies van hun prille zwangerschap een moeilijke tijd. Een miskraam heeft vaak meer impact dan ze vooraf kunnen bedenken. Dat geldt voor vrouwen én hun partners.

De miskraam betekent bijvoorbeeld dat je toekomst anders is dan je dacht. Dit verlies maakt plotseling een einde aan alle plannen en fantasieën over dit kind.

Misschien vraag je je af waarom het mis ging. Het kan een troost zijn om te weten dat de zwangerschap meestal vanaf het begin al niet in orde was. Dat de miskraam dus een natuurlijk en logisch gevolg was. Maar naast deze feitelijke verklaring denk je misschien dat je iets had kunnen doen of laten om de miskraam te voorkomen. Hoe invoelbaar ook, schuldgevoelens zijn niet terecht.

Ook goed om te weten: er is geen tijdspad te geven tot het verdriet over is. Ieder beleeft het anders. Ieder doet het anders. Gun jezelf wat jij nodig hebt. De tips hieronder kunnen helpen.

Wat kun je doen om je miskraam goed te verwerken?

  • Neem serieus wat je voelt. Alles mag er zijn: verdriet, gemis, schuldgevoel, ongeloof, boosheid, een gevoel van leegte. Misschien voel je ook berusting of zelfs opluchting. Dat kan. Niks is gek.
  • Praat erover. Misschien met een vriendin, met je partner, met je zus of een buurvrouw. Of met ouders die hetzelfde hebben meegemaakt. Natuurlijk ben je ook welkom bij je verloskundige.
  • Weet dat je partner het verlies hoogstwaarschijnlijk anders beleeft en anders verwerkt dan jij. Dat is normaal. Het is waardevol als jullie erover kunnen praten, met elkaar en met anderen.
  • Doe wat goed voelt voor jou. Op het moment dat het voor jou klopt. Zet een mooi beeldje in je kast. Plant een boom in je tuin. Kies een sieraad als herinnering. Schrijf je ongeboren kind een brief. Brand geregeld een kaarsje. Of doe iets heel anders, maar kies wat bij jou, bij jullie past.
  • Lees erover. Schrijf erover. Op Facebook zijn besloten groepen waar je over je ervaring kunt schrijven, bijvoorbeeld de groep Miskraam Mama’s. Overweeg om het boek ‘Als je je kindje verliest in de zwangerschap’ in te vullen, de toegankelijke vragen en suggesties helpen je om je ervaringen te verwerken.
  • Vertel je levende kind(eren) erover. Er zijn bijvoorbeeld mooie prentenboeken om met jonge kinderen te lezen.

En merk je dat je energie niet terugkomt? Of dat je maar blijft piekeren? Zoek dan hulp om het verlies van je kindje in je zwangerschap te verwerken. Dit is geen thema om mee aan te rommelen. Zoek begeleiding die bij jou past.

Op www.miskraambegeleiding.nl vind je gratis praktische hulpmiddelen:

  • Een checklist om te zien of je klachten mogelijk te maken hebben met je miskraam.
  • Tips en een handig stappenplan om je levende kind(eren) te vertellen over de miskraam.
  • Suggesties om het gesprek met je partner op een prettige manier te voeren.
  • En vele ervaringsverhalen van vrouwen met één of meer miskramen.